Γρηγοριάδης, Νίκος

  1. Καμιά ομορφιά (Νίκος Γρηγοριάδης)


  3. portrait-of-a-girl
    ~ ΣΠΥΡΟΣ

    Γράφω το ποίημα που γεννήθηκε από σένα.
    Το λούζω, το χτενίζω να μοσχοβολά.
    Ύστερα χαϊδεύω την κρουστή του σάρκα.
    Όμως καμιά ομορφιά δεν αντικαθιστά
    άλλη ομορφιά. Κανένα ποίημα
    δε σκορπά την ευωδιά σου.

    Νίκος Γρηγοριάδης, από τη 


  1. συλλογή Δειγματοληψία Β’ (1996)

  2. Το μυστικό άνθος (Νίκος Γρηγοριάδης)

Το μυστικό άνθος (Νίκος Γρηγοριάδης)

~ ΣΠΥΡΟΣ

Δεν είναι που δεν έχεις τι να πεις
μάλλον
κάποιο μυστικό άνθος
άρχισε να ωριμάζει
στη σιωπή σου.

Νίκος Γρηγοριάδης

  1. Ο έρωτας όπως (Νίκος Γρηγοριάδης)

  2. Ο έρωτας όπως (Νίκος Γρηγοριάδης)

    ~ ΣΠΥΡΟΣ

    Ο έρωτας,
    όπως ακριβώς ο στίχος,
    θέλει
    μια σωστή δόση
    σκοτάδι
    για να
    φεγγοβολήσει

    Νίκος Γρηγοριάδης

  3. Ο θάνατος (Νίκος Γρηγοριάδης)

  4. Ο θάνατος (Νίκος Γρηγοριάδης)

    ~ ΣΠΥΡΟΣ

    Ήρθε πολλές φορές ο θάνατος
    πήρε πολλούς, γνωρίστηκε με τους υπόλοιπους
    δεν υπακούει πια στις άνωθεν εντολές
    έχασε και την αγριάδα του.

    Τώρα μας επισκέφτεται σαν ένας
    παλιός μας γνώριμος·
    κάθεται με τις ώρες, κουβεντιάζει
    κάνει το νοσοκόμο στα παιδιά.
    Ο πόνος τον ημέρεψε. Σε λίγο
    θα τον δούμε να κλαίει μαζί μας.

  5. Ο κήπος – Χειμώνας (Νίκος Γρηγοριάδης)

  6. Ο κήπος – Χειμώνας (Νίκος Γρηγοριάδης)

    ~ ΣΠΥΡΟΣ

    Δίνε μου κάθε μέρα
    τον στίχο μου τον επιούσιο
    να τον κάνω πρόσφορο για μετάληψη.

    Αυτό που θέλω τόσο να σου πω
    σε ποιο στίχο χωράει;
    Σε ποια νότα ζωής;

    Έτσι μιλάς πάντα, γι’ αυτό κι εγώ
    γεμίζω σιωπή στο μισοσκόταδο και ωριμάζω.

    Αν τόσες ώρες χαϊδεύω το κορμί σου,
    είναι γιατί πρέπει να ζυμωθεί καλά η σάρκα σου
    όπως ζυμώνεται ένα ποίημα.

    Ο έρωτας σε βρίσκει, δεν τον βρίσκεις,
    γι’ αυτό κι ανοίγουν οι δρόμοι σου προς τ’ άπειρο
    κι ανθίζει ένα δέντρο δίπλα στη σκιά σου.

    Και θάνατο που να ‘ναι ζεστός ποτέ δεν είδα,
    όμως αμέτρητες φορές τον ένιωσα
    να οδηγεί στον παράδεισο γυμνό το σώμα.

  7. Απόσταξη (Νίκος Γρηγοριάδης)



  10. Απόσταξη (Νίκος Γρηγοριάδης)

    ~ ΣΠΥΡΟΣ

    Μη μου φορτώνεις πάλι τόσο υλικό
    με την ελκυστική μάλιστα επιγραφή
    «αγάπη». Το είδες και μόνη σου
    τι απόμεινε μετά από την πρώτη κιόλας
    απόσταξη.

  11. Νίκος Γρηγοριάδης (1931-2012)


    [Πηγή για τη φωτογραφία: bookreadert-3: Το ιστολόγιο της Λέσχης Ανάγνωσης
    https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=11691.0

    Γεννήθηκε το 1931 στην Κορυφή του Κιλκίς. 
  12. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Θεσλονίκη και σπούδασε κλασική φιλολογία στο ΑΠΘ.
  13.  Εργάστηκε ως καθηγητής κα σχολικός σύμβουλος στη δημόσια εκπαίδευση. 
  14. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το ποίημα «Φεύγει ο χρόνος», σε παραδοσιακό στίχο,
  15.  στην εφημερίδα «Μακεδονία» το 1949, και σε ελεύθερο στίχο με το ποίημα
  16.  «Πρώτη αίσθηση», στο περιοδικό «Νέα Πορεία» το 1956.
  17.  Πέθανε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου του 2012.

    Ποιητικές συλλογές:
    «Το βάθος της ληκύθου», εκδ. Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη, 1963
    «Δειγματοληψία Α'», Αθήνα, 1981
    «Ο κήπος και η πύλη», Αθήνα, 1982
    «Τα μέτρα και τα σταθμά», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1983
    «Η απουσία και ο λόγος», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1985
    «Ίσκιοι», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1987
    «Το αθέατο μέσα μας», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1988
    «Βουστροφηδόν | Το σύνταγμα της ζωής», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1988 (με το
  18.  ψευδώνυμο Νικόλας Ταλμάν)
    «Flora Mirabilis. Ο πίθος και το φανάρι», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1992
    «Μαύρες ακτές», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1994
    «Δειγματοληψία Β'», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1996
    «Η φωτογραφία μαζί με το τελευταίο μήνυμα», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1998
    «Ανάβαση», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 2002
    «Και στρεβλές ρίμες», Αθήνα, 2006
    Συγκεντρωτική έκδοση «Ποιήματα [1963 - 2005], εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2007

    Ανθολογημένα ποιήματα:


    [ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό